De universele wet van de tegenstellingen?
Eigenlijk zou het beter zijn als wij kinderen kregen als we de 60 gepasseerd zijn want dan hebben we meer levenservaring en meer tijd om nieuwe mensjes te kunnen begeleiden.
Maar omdat dit biologisch onmogelijk is moet dat een reden hebben want alles heeft een reden en toeval bestaat niet.
Zou het kunnen zijn dat juist onze kinderen moeten aanzien hoe wij vallen en opstaan, vooral het opstaan, om te weten hoe het niet moet?
Kinderen zeggen altijd, ook jij moet dit gezegd hebben|
zoals mijn ouders zal ik het zeker nooit doen! Dan maken ze niet die fouten maar wel hun eigen struikelen en daar gaat het om want onze kinderen zijn niet van ons maar van zichzelf en hebben een eigen persoonlijk aura want elk leven is een groeien van het persoonlijke IK.
Dus ondanks onze fouten draait het opnieuw alleen maar om de liefde.
Zolang dat er is, blijft de band instand.
Liefs van mij
