Hermes Trismegistus, zo boven zo beneden
Als ik door mijn raam kijk zie ik een struik waarvan de knoppen open beginnen te gaan en kreeg ik een antwoord op de term van Hermes Trismegistus die heeft gezegd zo boven zo beneden maar ook zo binnen zo buiten. Dat heb ik maar even laten bungelen want ik begreep er niks van maar als ik zo kijk…
Stel nu eens dat wij mensen zijn als die knop, groeiend aan een struik om als het zover is, naar buiten te barsten en te zoeken naar licht, meedraaiend met de zon en als het avond is de blaadjes te sluiten en te rusten.
Langzaam verschrompelen de blaadjes om als het op is ze te laten vallen op de aarde om 1 te worden met de bodem en voeding te geven aan de struik.
erom heen staan andere struiken en bomen met andere kleuren en bloemen. Zou dat het universum kunnen zijn? En wie is dan die tuinman die de takken snoeit… kom niet aan met god want daar geloof ik niet in want hier is het de jongen die gewoon de tuin verzorgt . Betekent dat dan dat ook in het universum iets of iemand is die wildgroei tegengaat?
Want de bloem is als de mens, eerst jong en stralend, pronkend met zichzelf in het zonnelicht en een beperkte tijd om te ZIJN. Maar steeds weer komt een nieuwe lente, een nieuwe groei en een groter wordende struik die steeds meer plaats inneemt op mijn grasveldje. Afhankelijk van de soort.
En dan, net als er weer nieuwe antwoorden zijn gekregen komen nieuwe vragen naar boven. Misschien is dit wel het antwoord, steeds opnieuw weer nieuwe vragen die duiden op eeuwige antwoorden dus ook eeuwig leven en eeuwige groei naar, ja wat…..

Liefs van mij